Hakkari’nin Yüksekova ilçesinde annesi ölen 10 günlük kuzu, ev ortamında bebek şampuanıyla yıkanıp biberonla besleniyor.
Yüksekova’ya bağlı Kısıklı köyünde hayvancılıkla uğraşan Alan ailesine ait bir koyun, doğumdan 10 gün sonra telef oldu. Bunun üzerine aile yavruyu eve alarak gözü gibi bakmaya başladı. Evin dördüncü çocuğu gibi bakılan ve "Umut" ismi verilen erkek kuzu, aile fertlerinin maskotu haline geldi. Günün büyük bölümünü evin içerisinde çocuklarla geçiren kuzu, hijyenine dikkat edilerek bebek şampuanıyla yıkanıyor. Süt ihtiyacı ise her gün düzenli olarak biberonla karşılanıyor.
Yaşanan süreci anlatan Ceylan Alan, kuzunun annesiz kalmasına gönüllerinin razı olmadığını belirterek, "Annesi öldüğünde henüz on günlüktü, o kadar çaresizdi ki onu o halde bırakmaya vicdanım el vermedi. Hemen eve getirdim, adını ’Umut’ koyduk. Benim üç evladım vardı; artık Umut ile beraber dört oldular. Onu diğerlerinden ayırmıyorum; karnını ellerimle doyuruyor, uykusunu takip ediyorum. Komşularımız bu ilgimizi görünce önce şaşırıyor, sonra takdir ediyorlar. ’Bir hayvan için bu kadar zahmet çekilir mi?’ diyenlere cevabım şu oluyor, onun bir bakışı dünyalara bedel. O sadece bir hayvan değil, Allah’ın bize emaneti. Çocuklarımdan ayırmıyor; bebek şampuanıyla yıkıyor, biberonla sütünü veriyorum. Yaşadıkça biz ona gözümüz gibi bakacağız" dedi.
Kış şartlarının sert geçtiği bölgede sıcak aile ortamında bakılan "Umut", şefkatli bakımıyla hayata tutunurken, Alan ailesinin fedakarlığı köylülerin de takdirini topluyor.
İHA
Yüksekova’ya bağlı Kısıklı köyünde hayvancılıkla uğraşan Alan ailesine ait bir koyun, doğumdan 10 gün sonra telef oldu. Bunun üzerine aile yavruyu eve alarak gözü gibi bakmaya başladı. Evin dördüncü çocuğu gibi bakılan ve "Umut" ismi verilen erkek kuzu, aile fertlerinin maskotu haline geldi. Günün büyük bölümünü evin içerisinde çocuklarla geçiren kuzu, hijyenine dikkat edilerek bebek şampuanıyla yıkanıyor. Süt ihtiyacı ise her gün düzenli olarak biberonla karşılanıyor.
Yaşanan süreci anlatan Ceylan Alan, kuzunun annesiz kalmasına gönüllerinin razı olmadığını belirterek, "Annesi öldüğünde henüz on günlüktü, o kadar çaresizdi ki onu o halde bırakmaya vicdanım el vermedi. Hemen eve getirdim, adını ’Umut’ koyduk. Benim üç evladım vardı; artık Umut ile beraber dört oldular. Onu diğerlerinden ayırmıyorum; karnını ellerimle doyuruyor, uykusunu takip ediyorum. Komşularımız bu ilgimizi görünce önce şaşırıyor, sonra takdir ediyorlar. ’Bir hayvan için bu kadar zahmet çekilir mi?’ diyenlere cevabım şu oluyor, onun bir bakışı dünyalara bedel. O sadece bir hayvan değil, Allah’ın bize emaneti. Çocuklarımdan ayırmıyor; bebek şampuanıyla yıkıyor, biberonla sütünü veriyorum. Yaşadıkça biz ona gözümüz gibi bakacağız" dedi.
Kış şartlarının sert geçtiği bölgede sıcak aile ortamında bakılan "Umut", şefkatli bakımıyla hayata tutunurken, Alan ailesinin fedakarlığı köylülerin de takdirini topluyor.
İHA
