Kurdaş’ın ilk kırıkları henüz bebeklik döneminde tespit edildi. Çocukluk yıllarında kırıklarının artması üzerine 7-8 yaşlarında osteogenesis imperfecta tanısı konulan Kurdaş, farklı dönemlerde çeşitli tedaviler gördü.
Tedavi sürecinin yanı sıra hareket etmeye ve günlük yaşamını mümkün olduğunca bağımsız sürdürmeye çalışan Kurdaş, yaklaşık 13 yıl yatağa bağımlı yaşadıktan sonra tekerlekli sandalye kullanmaya, daha sonra da yürüteç desteğiyle yürümeye başladı.
İnegöl İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü evrak kayıt biriminde memur olarak çalışan ve yüzme sporuyla da ilgilenen Kurdaş, azmiyle benzer durumda yaşayan kişilere örnek oluyor.
Kurdaş, AA muhabirine, yaşadığı sürecin kendisi için kolay olmadığını ancak hiçbir zaman mücadeleyi bırakmadığını anlattı.
Çocukluğundan bu yana çeşitli tedaviler gördüğünü belirten Kurdaş, “Çapa Tıp Fakültesi’nde kemiklerimin güçlenmesi için bazı tedaviler uygulandı. Bu tedavilerin ardından önce yatağa bağımlı yaşamdan kurtuldum. Daha sonra yürüteç desteğiyle yürümeye başladım. Bugün çalışıyorum, yürüyorum ve kendi işimi kendim görebiliyorum.” dedi.
İnegöl İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü evrak kayıt biriminde memur olarak çalışan ve yüzme sporuyla da ilgilenen Kurdaş, azmiyle benzer durumda yaşayan kişilere örnek oluyor.
Kurdaş, AA muhabirine, yaşadığı sürecin kendisi için kolay olmadığını ancak hiçbir zaman mücadeleyi bırakmadığını anlattı.
Çocukluğundan bu yana çeşitli tedaviler gördüğünü belirten Kurdaş, “Çapa Tıp Fakültesi’nde kemiklerimin güçlenmesi için bazı tedaviler uygulandı. Bu tedavilerin ardından önce yatağa bağımlı yaşamdan kurtuldum. Daha sonra yürüteç desteğiyle yürümeye başladım. Bugün çalışıyorum, yürüyorum ve kendi işimi kendim görebiliyorum.” dedi.
Suda kendisini daha özgür hissediyor
Hareket imkanının kısıtlı olduğu dönemlerde yüzmeye başlayan Kurdaş, yaklaşık 2 yıl boyunca yüzdüğünü ve suyun içinde kendisini daha rahat hissettiğini vurguladı. Yüzmenin kendisi için diğer fiziksel aktivitelerden farklı olduğunu ifade eden Kurdaş, şöyle konuştu: “Ben yüzerken gerçekten özgür olabildiğimi hissediyorum. Bütün kaslarım aynı anda ve daha rahat hareket ediyor. Normal adımlarımı atarken daha fazla zorlanıyorum, efor sarf ediyorum. Yüzerken ise çok daha rahat hareket edebiliyorum. Yüzmek bana yürümekten daha keyifli geliyor.” Kurdaş, yüzme sırasında kendisini fiziksel olarak daha rahat hissettiğini dile getirerek, bu aktivitenin yaşamında önemli bir yer tuttuğunu söyledi.
“Asla vazgeçmedim”
Özgür Kurdaş, şunları kaydetti: “Asla vazgeçmedim. Kaslarımı çalıştırdım, hep uğraştım, çabaladım. Bugün geldiğim noktada yürüyebiliyorum. Elbette bunları söylemek kolay ama uygulamak çok zor. Çünkü fiziksel acıların yanında duygusal olarak da zorlandığımız dönemler oluyor. Benim hayatımda mücadele etmek önemliydi. Eğer bir nebze umut olabilirsem ne mutlu bana.” Hastalığı nedeniyle eğitim hayatının ilk dönemlerini evde geçirdiğini, 13 yaşından sonra örgün eğitime devam ettiğini anlatan Kurdaş, daha sonra açıköğretim fakültesinden mezun olduğunu dile getirdi. Kurdaş, İnegöl İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü’nde memur olarak çalışmanın kendisi için yalnızca ekonomik değil, sosyal açıdan da önemli olduğunu belirterek, “Hayatın içerisinde yer almak ve çalışmak daha mutlu hissettiriyor. Ağrılarımdan ve birçok şeyden uzaklaşıyorum. İnsan bir şeyle uğraşabilmeli. Ben işimle, eğitimimle uğraşıyorum. Fiziksel olarak hayat benim için biraz zor ama kendimi geliştirmeye adadım.” ifadelerini kullandı.
Evini de kendi ihtiyaçlarına göre düzenledi
Yaklaşık 1,5 yıl önce evlenen Kurdaş, günlük yaşamını daha bağımsız sürdürebilmek için evindeki bazı bölümleri ve eşyaları kendi ihtiyaçlarına göre düzenlediğini anlattı. Merdivenlerden banyoya, beyaz eşyalardan diğer kullanım alanlarına kadar evde çeşitli düzenlemeler yaptığına değinen Kurdaş, bu sayede günlük ihtiyaçlarının önemli bölümünü kendi başına karşılayabildiğini söyledi. Eşinin de tedavi sürecinde kendisine destek olduğunu aktaran Kurdaş, “Eşim tedavi sürecimde yanımda. Kendisine buradan teşekkür ediyorum.” dedi.
